etoprakana  

Geri git   etoprakana > ETOPRAKANA_DÖKÜMANLAR > TARIMSAL PROJELER

Cevapla
 
Seçenekler Stil
  #1  
Eski 11-18-2013, 11:54 AM
admin
Guest
 
Mesajlar: n/a
Standart Ahududu Üretim Projesi

1- Projenin Adı :Damlama Sulama Sistemli ,Sözleşmeli, Ahududu Üretimini Geliştirme Projesi

2- Projeden Sorumlu Kuruluş : Tarım İl ve İlçe Müdürlükleri

3- Proje Süresi :4 Yıl
3-1 Başlama Tarihi : 01/01/2010
3-2 Bitiş Tarihi : 30/12/2013

4- Proje Uygulama Yeri : Sinop İli ve İlçeleri
5- Projenin Konusu : 1 Çiftçiye en az 1’er Da.’lık toplam 20 dekarlık Kapama Böğürtlen Bahçesi Tesisi

6- Projeden Faydalanacak Çiftçi Sayısı: 20 çiftçi ailesi

7- İşbirliği Yapılabilecek Kuruluşlar:Sinop İl Özel İdaresi , O.M.Ü.Ziraat Fakültesi, KaradenizTarımsal Araştırma Enstitüsü

8- Proje Harcamaları : ( 1 da maliyeti )

8.1 Sabit Yatırım Giderleri : 1.138,00 YTL

8.2 İşletme Giderleri : 270,00 YTL

8.3 Toplam Maliyet : 1.408,00 YTL

9- Projenin Toplam Maliyeti :

Çiftçi Katkısı %20 = 227,60 TL

Özel İdare Katkısı1.138,00 * 20 * 0,8 = 18.208,00 TL.




[IMG]file:///C:\Users\BITKIK~1\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\ 01\clip_image002.jpg[/IMG]

10- GİRİŞ :

Organik Tarım (Ekolojik Tarım-Biyolojik Tarım) Nedir?
Tarımsal üretimde kullanılan kimyasalların (ilaç, gübre gibi) olumsuz etkilerinin insan ve toplum sağlığı üzerindeki zararları artarak kendini hissettirmeye başlamıştır. Tüm bu olumsuz etkilerin ortadan kaldırılması amacıyla kimyasal gübre ve tarımsal savaş ilaçlarının hiç ya da mümkün olduğu kadar az kullanılması, bunların yerini aynı görevi yapan organik gübre ve biyolojik savaş yöntemlerinin alması temeline dayanan Ekolojik Tarım Sistemi geliştirilmiştir. FAO ve Avrupa Birliği tarafından konvansiyonel tarıma alternatif olarak da kabul edilen bu üretim şekli değişik ülkelerde farklı isimlerle anılmaktadır. Almanca ve Kuzey Avrupa dillerinde “Ekolojik Tarım”, Fransızca, İtalyanca ve İspanyolca’da “Biyolojik Tarım”, İngilizce’de “Organik Tarım” Türkiye’de ise "Ekolojik veya Organik Tarım" eş anlamlı olarak kullanılmaktadır.
Organik Tarım, ekolojik sistemde hatalı uygulamalar sonucu kaybolan doğal dengeyi yeniden kurmaya yönelik, insana ve çevreye dost üretim sistemlerini içermekte olup, esas olarak sentetik kimyasal tarım ilaçları, hormonlar ve mineral gübrelerin kullanımını yasaklaması yanında, organik ve yeşil gübreleme, münavebe, toprağın muhafazası, bitkinin direncini artırma, doğal düşmanlardan faydalanmayı tavsiye eden, bütün bu olanakların kapalı bir sistemde oluşturulmasını öneren, üretimde sadece miktar artışının değil aynı zamanda ürün kalitesinin de yükselmesini amaçlayan alternatif bir üretim şeklidir.

11- SÖZLEŞMELİ YETİŞTİRİÇİLİK MODELİ
Sözleşmeli Üretim Modeli, firmalar ile üreticiler arasında ürünün ekimi dikimi veya üretiminden önce yapılan çiftçinin belirli bir ekiliş alanı ve üretimi gerçekleştirme sorumluluğunu yüklenmesine karşın, firmaların da elde edilecek ürünü belirli şartlarda almayı garanti ettiği anlaşmaya dayalı üretim ve pazarlama modelidir.
Sözleşmeli üretim modeli girdi temini, üretim, işleme ve pazarlama olmak üzere dört aşamada tamamlanan bir süreçtir. Tarımda doğal ve ekonomik koşullara bağlı olarak arz, talep ve fiyat gibi temel ekonomik faktörlerde ortaya çıkabilecek mevsimlik dalgalanmalar üretici, sanayici ve tüketiciyi olumsuz yönde etkilemektedir. Dolayısıyla sözleşmeli yetiştiricilik modeli, üreticiye pazar garantisi sağlayarak ürün arzında süreklilik sağlanması, sanayicinin hammadde ihtiyacının kesintisiz temin edilmesi ve tüketicinin sürekli ve uygun fiyatlarla çeşitli ürünleri tüketebilmesi açısından etkili olmaktadır.
[IMG]file:///C:\Users\BITKIK~1\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\ 01\clip_image003.jpg[/IMG]
Uygulama şekli açısından değerlendirildiğinde yapılan sözleşme açısından farklı yapılarla karşılaşılmaktadır. Üreticiler kooperatiflerle veya direk sanayicilerle sözleşme yapabildiği gibi, işleme tesisleri bulunmayan kooperatifler de sanayici ile sözleşme yapabilir. Ayrıca ürünün yapısı, işletmenin yapısı, fiyat ve ürünle ilgili tarım politikaları dikkate alınarak, sözleşmenin çerçevesi belirlenebilir. Dolayısıyla ürünün piyasadaki mevcut yapısı incelenerek ilgili taraflar arasındaki yetki dağılımı ve ödeme şekli belirlenerek taraflar arasında sözleşmeler imzalanır.
AB’de sözleşmeli yetiştiricilikte tercih edilen sistem ise çiftçilerin tek tek değil birlik ve kooperatifler aracılığı ile sanayici ile bağlantı kurması şeklinde olmuş böylece çiftçilerin hak ve çıkarları daha iyi şekilde korunmaya çalışılmıştır. Sözleşmeli üretim modelinin dünyadaki uygulamaları incelendiğinde sahip olduğu bütün avantajlara rağmen bazı dezavantajları da zaman zaman göze çarpmış ve Fransa gibi bazı ülkelerde fazla benimsenmemiştir. Ulusal ve uluslar arası firmalar, üreticileri kendilerine bağlamak için kredi, fiyat ve pazar garantisi sağlaması çiftçiler açısından tek yanlı bağımlılığa neden olabilmektedir. Dolayısıyla bu tek yanlı bağımlılık tarımdan sağlanan pozitif değerlerin büyük ölçüde sanayiciye geçmesine neden olmaktadır.
Türkiye’de ve dünyada bu dezavantajların azaltılması için öncelikle sözleşmeli üretimde ilişkilerin ikili ve karşılıklı bağımlılığa dönüştürülmesi gerekmektedir. Bunun en etkin yolu ise üreticilerin kooperatifler, birlikler, yetiştirici dernekleri, vakıflar ve şirketler şeklinde örgütlenmesi ve bu örgütler ile alıcı ve işleyici firmalar arasında sözleşmelerin yapılmasıdır
Günümüzde halen Antalya ve Muğla yörelerinde kesme çiçek, Balıkesir, Bolu ve Adapazarı illerinde tütün, Niğde ve Nevşehir’de patates, Ege ve Akdeniz bölgelerinde meyve, sebze, yine çeşitli yörelerde uygulanan et tavukçuluğu, süt birlik ve kooperatiflerince süt üretimi ile sözleşmeli üretim modeli uygulanmaktadır. Bunun yanı sıra son yıllarda sözleşmeli üretimin en fazla görüldüğü bir diğer alt sektör de Bolu, İzmir, Manisa, Van gibi doğudan batıya kadar birçok bölgede uygulanan sözleşmeli hindi üreticiliğidir.
11.1. Sözleşmeli Yetiştiricilik Modelinin Faydaları
Çiftçi sanayici entegrasyonunu sağlamada bir araç olarak karşımıza çıkan sözleşmeli yetiştiricilik modelinin faydalarını aşağıdaki gibi sıralamak mümkündür

1.Küçük çiftçilere kredi, teknik yardım ve girdi temininde sağlanan kolaylıklar,

2. Üreticilerle etkili bir iletişim kurma ve yakın diyalog içinde olma,
[IMG]file:///C:\Users\BITKIK~1\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\ 01\clip_image004.jpg[/IMG]
3. Ürün kalitesinde ve standartlarında iyileştirme,

4. Ürünlerin pazarlanmasındaki risk ve belirsizliklerin azaltılması,

5. Küçük çiftçiler için dengeli ve sürekli gelir kaynağı temin etme,

6. Küçük çiftçilere alternatif istihdam imkanı sağlama,

7. Sanayinin yeter miktarda ve kalitede hammadde temini,

8. Teknoloji transferi,

9. Atıl işgücü, arazi bina ve çeşitli ekipmanların değerlendirilmesi,

10. Çiftçi ve sanayici arasında mal, nakit ve teknik bilgi akışının temini.

11.2. Sözleşmeli Yetiştiricilik Modelinin Aksayan Yönleri
Üretici sanayici ve ticaret kesimini bir araya getirmede etkili bir yöntem olan sözleşmeli yetiştiricilik modelinin ülkemizde tarım işletmelerinin yapısı dikkate alındığında aşağıda sıralanan bir takım aksaklıkların da ortaya çıktığı görülmektedir.
1. Yapılacak sözleşmenin genelde tek taraflı olması çiftçinin itiraz hakkı olmaması,
2. Çiftçinin eğitim düzeyine bağlı olarak çoğu kez sözleşmenin okunmadan imzalanması,
3. Ürünün birim fiyatının enflasyon artışının altında kalması durumda tarımsal gelirin düşüklüğü,
4. Çiftçilerin teşkilatsız ve örgütsüz olmaları nedeni ile sanayici karşısında zayıf kalması,
5. Tarımın yapısından kaynaklanan risklerin sanayici tarafından tam olarak paylaşılmaması.









[IMG]file:///C:\Users\BITKIK~1\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\ 01\clip_image005.jpg[/IMG]

14. MATERYAL VE YÖNTEM

İklim Ve Toprak İstekleri

14.1 İklim istekleri:

1. GİRİŞ

Ahududu, üzümsü meyveler grubundandır. Yabani olarak birçok yerde rastlamak mümkündür. Fakat önemli olan ve tarımı yapılan ıslah edil miş kültür çeşitleridir. Yabanilere oran la bu çeşitler daha verimli, gös terişli ve ekonomik değer leri çok daha yüksektir. Ahududu, Yurdum uzda özellikle Bölgemizde son birkaç yıldır ticari amaçla yetiştirilmek tedir.


Ahududu meyveleri çeşitli şekilde değerlendirilmektedir. Taze tüketildikleri gibi konserve, reçel, marmelat, meyve suyu, pasta sanayii ve likör yapımında kullanılmaktadır. Aynı zaman da bol miktarda C vitamini ihtiva ettiklerinden tedavi edici özelliğine de sahiptir.

Ahududu şoklamaya elverişli olduğu için son yıllarda bölge mizde bazı ihracatçı firmalar dış ülkelere ihracat yapmaktadır. Ülkemiz için çok yeni olan ahududu yetiştiriciliği, özellikle aile işletmeciliği ve iş gücünün değerlendirilmesi açısından gelecek için ümit vericidir.

-Ahududu yetiştiriciliği niçin orman içi köylerine tavsiye edilmektedir:
- Toprak ve iklim koşullan ahududu yetiştiriciliği için daha uygundur.
- Bu bölgelerdeki araziler daha küçük parçalar halindedir. Makineli tarım daha azdır.
- Orman arazilerin meyilli oluşu nedeniyle toprak kaymalarına karşı iyi bir bitkidir,
- Aile tarımına uygundur.


- Karlı bir tarım koludur. Orman tahribatının önlenmesi açısından çok önemlidir.
- Yapılan gözlem ve çalışmalarda en iyi yetiştiricilik 800-1500 metre rakımda olmaktadır.







[IMG]file:///C:\Users\BITKIK~1\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\ 01\clip_image006.jpg[/IMG]

2. İKLİM VE TOPRAK İSTEKLERİ:

a) İklim istekleri;


Ahududu yetiştiriciliği için en uygun bölgeler, yazları serin ve hasat zamanı yağmur olmayan yerlerdir. Yazları sıcak, kurak ve rüzgarlı olan yerlerde büyüme geriler, meyveler küçük ve çok çekirdekli olur. Çok sıcak bölgelerde yetiştiricilik yapılmamalıdır. Çünkü hasattan önce çok şiddetli sıcaklar meyvelerin olgunlaşmadan yumuşamasına neden olur. En iyi yetiştirici lik yıllık yağış ortalaması 750-800 mm. olan bölgelerde yapılabilmektedir.
b) Toprak İstekleri ;

Toprak bakımından çok seçici değildir. Ancak uygun topraklarda yetiştirildiği takdirde, daha yüksek verim alınır. En uygun topraklar; organik maddece zengin, su tutma kapasitesi yük sek ve iyi direne olabilen topraklardır. Çok hafif, ağır ve kötü direne olan topraklardan kaçınıl malıdır. Hafif asitli topraklar tercih edilmelidir, yani toprak pH sı 6-7 olmalıdır. Toprak derinliği 120-180 cm. olmalıdır. Aksi halde kökler derine inemez ve toprak neminden istifade edemez.

3 YER VE YÖNEY:

Ahududu bahçesi kurulurken kuzey yamaçlan tercih edilmelidir. Güney yamaçları ilkbahar donları yönünden tehlikelidir. Ahududu bitkisi -25°C'ye kadar dayanabilmektedir.




4. AHUDUDU BAHÇESİNİN TESİSİ :


a) Toprak Hazırlığı;


Toprak hazırlığı yapılırken fosforlu, potaslı gübrenin tamamı, azotlu gübrenin üçte biri verilir ve derin sürüm yapılır. Azotlu gübrenin geri kalan kısmı ikiye bölünüp, birincisi ilkbaharda çapa ile, ikincisi ise çiçekten sonra verilir.
Toprağı organik maddece zenginleştirmek için dekara 3-4 ton çiftlik gübresi verilmelidir.




[IMG]file:///C:\Users\BITKIK~1\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\ 01\clip_image002.jpg[/IMG]
b) Dikim;

1) Dikim Zamanı;

Ahududuları, sonbahardan ilkbahara kadar olan devrede, toprak dikime uygun olduğu zamanlarda dikilebilir. Kışlan fazla sert olmayan bölgelerde sonbahar dikimi daha iyi sonuç verir. Bu dikim için kasım ayı uygundur.
Dikim, ilkbaharda yapılacaksa fazla geç kalınmamalıdır. Aksi halde dikimden sonra sıcak ve kurak günler başlayacağından sık sık sulama gerekecektir.
İlkbahar dikimi için en uygun zaman Şubat 15 den sonra Nisan başına kadardır. Kışı sert geçen bölgelerde ilkbahar dikimi tercih edilmelidir.
2) Dikim Aralıkları ;


Dikim aralığı genellikle toprak işleme araçları, terbiye sistemi ve dikim şekline göre değişir. Bölgemizde yapılan çalışmalardan görülmektedir ki, ahududu yetiştiriciliğinde en uygun di kim aralığı 180 -250 cm. dir. Sıra aralan atla sürülecekse 180 - 200 cm., traktörle işlem yapıla caksa 200-250 cm., sıra üzerleri ise 60-100 cm. olmalıdır.


3) Dikim;

Dikim yapılırken eldeki fidanların kurumamasına çok dikkat edilmelidir.Hemen dikim yapılma yacaksa hendeklenmeli ve nemli tutulmalıdır.
Dikim hemen yapılacaksa fidanlar tarlaya kadar nemli çuvallarda veya plastik torbalara konup ağzı iyice bağlanıp getirilmelidir.
İşaretlenen dikim yerlerine çukurlar açılarak fidanlar yerleştirilir, diğer meyve fidanlarında olduğu gibi dikim tamamlanır. Dikim derinliği 15-20 cm. olmalıdır.

5. BAKIM İSLERİ:

a) Toprak İşlemesi;
Toprak işlemesin de esas gaye, ot mücadelesidir, ilkbaharda başlanır ve hasat zamanına kadar toprak işlemesine devam edilir. Sık aralıklarla yapılmalıdır.
b) Gübreleme;

Toprağın su tutma kapasitesinin yükseltilmesi, fiziksel yapısının ıslahı ve bitki besinlerince zenginleştirilmesi için toprağa çiftlik gübresi ile ticari gübreler verilir. Ancak azotlu gübrelere çok dikkat edilmelidir. Çünkü azotun fazlası meyveyi yumuşatarak pazar değerini düşürür. Uygun dozda verilen azot, fosfor ve potasyumlu gübreler meyve rengi, kokusu ve lezzeti üzerinde olumlu etki yapar. Yüksek verim alabilmek için en uygun şekil, ocak usulü veya sıravari gübrelemedir. Her yıl ocak başına 2-3 kg. çiftlik gübresi vermek gereklidir.

Gübre verilirken toprak tahlillerinin yapılması şarttır.


[IMG]file:///C:\Users\BITKIK~1\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\ 01\clip_image007.jpg[/IMG]
c) Sulama;

Ahududu meyvesinde iyi verim alabilmek için sulama, önemli faktörlerden biridir, özellikle hasat zamanı daha fazla sulama gerekir. Sulama, karık veya yağmurlama şeklinde yapılır. Ancak hasat döneminde yağmurlamadan kaçınılmalıdır.
Orman içi bölgelerde yağışlar daha fazla olduğundan ve yazı serin geçtiğinden sulama ihtiyacı en aza düşer veya hiç yapılmaz.


d) Terbiye Sistemleri;

Ahududularında genel olarak 4 terbiye sistemi vardır.


* Destekli ocak sistemi


* Desteksiz ocak sistemi


* Desteksiz çit sistemi


* Destekli çit sistemi


Bölgemizde ve genelde en yaygın şekilde kullanılan sistem, destekli çit sistemidir. Bu siste mde kuvvetli gelişmiş sürgünler 1.5 metre yüksekliğindeki direklere gerilmiş 2 sıra tel arası na yerleştirilerek bağlanırlar.Sürgün boyu 120-150 cm.ye ulaştığı zaman tepelerden kesilirler.


e) Budama;

1) Dikim Budaması;

Dikimden hemen sonra çubuklar 20-30 cm. yüksekliğinde kesilirler Şekil-2).
Şekil - 2 Dikim budaması

İlkbaharda 2-3 veya 4 adet kuvvetli gelişen çubuklar bırakılır, diğerleri dipten çıkarılmalıdırlar (Şekil-3). Ayıklama yaparken bırakılan dallar arasında en az 20-25 cm. kadar bir mesafenin olması gerekir.
2) Kış Budaması;
Ahududular taç kısımları ile 2 yıllık, toprakaltı(kök) kısmı ile çok yıllık bir bitkidir.
Bırakılan çubuklar birinci yıl olgunlaşır, ikinci yıl meyve verdikten sonra kururlar. Bu dallar hasattan sonra veya sonbaharda toprak yüzeyine yakın bir yerden kesilip tellerden temizlen melidir. Kök dibinden çıkan yeni sürgünlerden ertesi yıl için her kümede en kuvvetli geliş miş olan 3-4 bağ bırakılıp diğerleri yine temizlenir. Kış budaması için en uygun zaman sonba har veya ilkbahar başıdır.

[IMG]file:///C:\Users\BITKIK~1\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\ 01\clip_image004.jpg[/IMG]

3) Yaz Budaması;


Yazın tepe alma yapıldığı gibi fazla dalların da ayıklanması yapılmalıdır. Çok sıcak aylarda tepe alma sakıncalıdır. Ancak tekleme yapılır. Zayıf ve yere yakın dallar kesilir. Genel olarak iri meyveler kuvvetli dallarda 15 cm. uzunluğundaki meyve dalcıklarında olmaktadırlar. O halde budama yapılırken bu, göz önünde bulundurarak fazladan oluşan koltukların bir kısmını temizleyip meyve dalcıklarını kuvvetlendirmek gerekmektedir.


Budama, meyve sayısını biraz azaltsa da, meyvenin irileşmesi ve kaliteyi yükselttiği için pazar değerini artırır. Bu bakımdan budamaya önem verilmelidir.
4) Gençleştirme Budaması;


Ahududularında gençleştirme işlemi de yapılmalıdır. Yıllar geçtikçe kök kısmı yaşlanmaya yüz tutar, yeni dallar azalır ve böylece verimde ve kalitede düşüklük olur. Bunu ortadan kaldırmak için, 5-6 yılda bir ahududularının toprak altındaki yaşlı kök kısmı kesilir. Kesimden hemen sonra ocaklara bol miktarda çiftlik gübresi ve ticari gübre (Azot, fosfor, potas) verilmelidir. Bu işlemle ahududularının ömrü uzatılmış olur. Aynı tesiste 12-15 yıl yetiştiricilik yapılabilir.

Çoğaltılması:
Ahududuların üretimi en kolay dip sürgünleri ile olmaktadır. Sonbaharda bir kısım köklü dip sürgünleri ana kökten ayrılarak alınır ve dikim yapılır. İlkbahar dikimi de yapılabilir. Ancak taze çıkan dip sürgünler 15-20 cm. boyunda olduğu zaman alınarak dikilmelidir. Aksi takdir de tutma oranı çok düşük olacaktır. Mevsim kurak gidiyor ise sulamak gerekir.


Verim:
Ahududu yetiştiriciliği, tekniğine uygun şekilde yapıldığında l dekardan 1000-2500 Kg. mey ve almak mümkündür. Ancak, Bölgemizde halen bu miktar dekara ortalama 600-800 Kg. arasındadır.



Hasat:
Ahududu meyveleri saplarından kolayca ayrılmaya başladıktan sonra sabah erken saatlerde hasadı yapılır. Haftada 2-3 defa toplanır. Sıcak ve kuru havalarda daha sık hasat edilebilir. Meyveler küçük plastik kaplara toplanıp büyük kasalara dizilir ve bu şekilde nakliyeye hazır duruma getirilir.


[IMG]file:///C:\Users\BITKIK~1\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\ 01\clip_image005.jpg[/IMG]

Bölgemiz için henüz yeni olan ahududu yetiştiriciliği, çiftçilerimizin yukarıda belirtilen bütün teknik bakım işlerini eksiksiz yerine getirerek bilinçli bir şekilde yetiştiricilik yapabilmeleri için, en yakın tarım kuruluşlarına baş vurarak uzman elemanların tavsiyesine göre hareket etmeleri yararlı olacaktır.




15- Projenin Uygulama Aşamaları :
15.1. Uygun yer seçimi :
15.2. Dikim yapılacak arazilerin hazırlığı :
15.3. Fidanların temini ve dikimi :

16- Fidanların Nereden ve Nasıl Temin Edileceği :
Alınacak fidanların üreticiliğini sadece özel firmalar yaptığından fidanların en uygun fiyatı veren firmadan alınacaktır.

17- Gelir – Gider Analizi :
Uzun zamanda verime geçen yatırımlarda yatırım masrafları ; İlk tesis Giderleri ve tesis dönemi giderleri diye ikiye ayrılır. Tesis ekonomik verim çağına gelince işletme masrafları başlar
























[IMG]file:///C:\Users\BITKIK~1\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\ 01\clip_image008.jpg[/IMG]
17.1. İşletme Giderleri :
1 Da. için İlk tesis Giderleri aşağıda tabloda gösterilmiştir.

Masraf Kalemleri

Birimi
Birim Fiyatı(YTL)
Tutarı (YTL)
1-Fidan Yerlerinin İşaretlenmesi
1 Gün
20
20

2- Çukur Açma
2 Gün
20
40

3- Gübreleme
2 Gün
20
40

4- Çukur Doldurma
2 Gün
20
40

5- Fidan Dikimi
2 Gün
20
40

6- Can Suyu Verme
1 /2
20
10

8- Çiftlik Gübresi
4.000 Kg
0,05
20

9- Kaya Fosfat gübre
40 Kg
0,40
16

10-Herek
100 Adet
0,2
20

11- Sicim
6 Kg
4
24

1 DEKAR TOPLAMI


270,00













[IMG]file:///C:\Users\BITKIK~1\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\ 01\clip_image009.jpg[/IMG]
17.2 Ekonomik Devrede İşletme Giderleri :


Kalemler


Miktar-Birim
BirimFiyatı (YTL)
Tutarı ( YTL)
Çiftlik Gübresi

2.000 Kg
0,05
10 (*)
Organik Gübre
160-60 Kg
70
20

60
Organik Uzaklaştırıcılar

2 Kg
0,025
50
Ot Alma

2 Er.İşgücü
20
40
Budama

2 Erk.İşgücü
30
60
Gübreleme

2 “
30
60
Mücadele İşçiliği

2 “
30
60
Hasat ve Sınıflandırma

3 “
20
60

1 Dekar Toplamı




400

[IMG]file:///C:\Users\BITKIK~1\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\ 01\clip_image005.jpg[/IMG]
18.1 1 DEKARLIK ALANDA ORGANİK AHUDUDU
BAHÇE TESİSİ KEŞİF ÖZETİ:

S NO MALZEMENİN CİNSİ MİKTARI BİRİM FİYATI TUTARI
1- 2,50m.boyunda 1,75 m eninde 25 16 400,00
4cm.lik üst lama demir
6,cm capında,etli orta

demirden “T” direkler.

2- tel galvenizli paslanmaz ve 350 m 0,2 75,00
plastik kaplama 4mm. kalınlıkta.


3- İşçilik(Direklerin Çakılması) 25 adet 2 50,00

4- Ahududu Fidanı 100 adet 3 300

5- Damla Sulama Maliyeti

Lateral Boru 300 m 0,4 120

Ana Boru 20 m 2,50 50

Vana 100 adet 0,25 25

Kör Tıpa 100 adet 0,10 10

Büyük Kör Tıpa 1 adet 3,00 3

Conta 100 adet 0,25 25

Küresel Vana 2 adet 15 30

6- Sertifika Maliyeti N 1 adet 50 50



T O P L A M( 1da) : 1.138,00

GENEL T O P L A M (20 da) 22.760,00



[IMG]file:///C:\Users\BITKIK~1\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\ 01\clip_image003.jpg[/IMG]
18.2 İŞLETME GELİR VE GİDER TABLOSU NAKİT AKIMI TL

Kalemler
1.YIL
2.YIL
3.YIL
4.YIL
5.YIL
6.YIL
TOPLAM
GELİRLER

-Satışlar

880
1200
2200
3600
11.080
-Kalıntı Değer direk+ damla sulama

1367
1322
1277
1232
1187
1142
1.097
Gelirler Toplamı
8.977
GİDERLER

-Yatırımlar

1.138
1.138

-Fidan Giderleri

300
300

Sertifika Gideri

50
50
50
50
50
50
300

-İşletme Giderleri

270
400
400
400
400
400
2.270
Giderler Toplamı
910
595
595
595
595
595
4.008
NET FAYDA
4.969


18.3- Projenin Sürdürülebilirliğine Ait Değerlendirme :


Bazı Tarla Bitkileri ile Sırıkta Organik Böğürtlen Yetiştiriciliği arasındaki dekara verimler
Buğday
Sulu Şartlarda
270 YTL
Mısır
Sulu Şartlarda
446 YTL
Şeker Pancarı
Sulu Şartlarda
528 YTL
Çeltik
Sulu Şartlarda
520 YTL
Yonca
Sulu Şartlarda
250 YTL
Organik Ahududu ( 6 yaş)
Sulu Şartlarda
3.600 YTL



İşletmemiz 3. yılında ürün vermeye başlıyor , 5. ve 6. yıllardan itibaren toplam masrafın üstünde gelir getirerek kara geçmektedir.
Ahududu bitkisinin 30-40 yıllık bir bitki olduğu düşünüldüğünde uzun yıllar düzenli gelir getireceği için çok karlı bir üretim şeklidir.
İlimizde en büyük sorunlardan birinin işgücü olduğu köylerimizin boşaldığı düşünüldüğünde fazla işgücü gerektirmemesi pazarlamanın kolay olması yöresel ürünlere göre daha karlı olması Ahududu yetiştiriciliğinin önemini artırmaktadır.

Projeyi Hazırlayan
Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Yeni Mesaj yazma yetkiniz Aktif değil dir.
Mesajlara Cevap verme yetkiniz aktif değil dir.
Eklenti ekleme yetkiniz Aktif değil dir.
Kendi Mesajınızı değiştirme yetkiniz Aktif değildir dir.

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı

Gitmek istediğiniz klasörü seçiniz


Bütün Zaman Ayarları WEZ olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 12:10 PM .


Powered by vBulletin® Version 3.8.7 Beta 1
Copyright ©2000 - 2018, vBulletin Solutions, Inc.